Do ciekawszych miejscowości położonych w pobliżu Katowic należy z pewnością Młoszowa (w dawnym powiecie chrzanowskim), która może się poszczycić dwoma wspaniałymi dziełami: natury i człowieka. Pierwsze z nich to rozległy, 17-hektarowy park ze starym drzewostanem, urozmaicony licznymi dolinkami i pagórkami, z których każdy ma swoją nazwę: Łysa Góra, Smocze Skałki, Wzgórek Światowida. Drugim jest założenie pałacowe wraz z parkiem, stawem ogrodzone wysokim, kamiennym murem z wieżyczkami i basztami. W przeszłości park zdobiły posągi, 5 altan i 60 klombów kwiatowych. Szeroką przestrzeń między lasem a pałacem wypełniają pola i łąki.

Zupełnie przebudowane zostało skrzydło południowe, które zwraca uwagę dekoracyjnymi stromymi dachami, mansardami, lukarnami i wysokimi kominami przypominającymi zamki znad Loary. Zmiany te znaczyła Pilawa Potockich, wkomponowana w pałacowe kapitele.

Do rezydencji można się dostać przez monumentalną bramę wjazdową prowadzącą na dziedziniec. W lustrze stawu pałacowego odbija się lico budynku. Uroku dodają rezydencji legendy rodzinne Florkiewiczów i nazwy związane z pozostałymi obiektami zespołu pałacowo-parkowego, jak: Baszta Florkiewiczów, Rondel hajduków, Grobowiec żołnierzy szwedzkich, Pomnik czarownicy, Bastion belwederski, Furta senatorska, Chatka pustelnika, Baszta kozacka, Pomnik Molossusa.

Przed wejściem do pałacu ustawiono konny pomnik zwycięskiego Jana III Sobieskiego wykonany przez Franciszka Wyspiańskiego, ojca dramaturga i malarza, natomiast na początku alejki kasztanowej stoi kamienny posąg św. Floriana w rzymskiej zbroi.

W 1910 roku Juliusz Potocki sprzedał posiadłość katowickiej firmie "Sylwana". W dwa lata później wystawione na licytację dobra młoszowskie nabył hrabia Jan Szembek (1881-1945), który wrócił do kraju, rezygnując z posady referenta w zarządzie krajowym w Bośni i Hercegowinie. Nie poświęcał on jednak pałacowi tak dużo czasu i uwagi, jak jego wcześniejsi właściciele. Po odrodzeniu się państwa polskiego wstąpił do służby dyplomatycznej i 15 marca 1919 roku został wysłany do Budapesztu - najpierw jako szef misji polskiej, a następnie poseł nadzwyczajny. Od roku 1924 kierował Poselstwem Rzeczpospolitej Polskiej w Brukseli, a później w Rumunii, wreszcie pełnił obowiązki wiceministra spraw zagranicznych. 17 września 1939 roku znalazł się w Budapeszcie, skąd przez Wenecję udał się do Paryża. Po agresji hitlerowskiej na Francję wyjechał do Portugalii. Zmarł bezpotomnie 9 lipca 1945 roku w Estorialu koło Lizbony. W czasie wojny majątek przejęli Niemcy. Później, do września roku 1945, stacjonowały w nim oddziały radzieckie, a po ich wycofaniu pałac wraz z parkiem przeszedł na własność Skarbu Państwa. Majątek ziemski zgodnie z dekretem o reformie rolnej został rozparcelowany.

Spośród tysięcy polskich pałaców i dworów wznoszonych w ciągu wieków do naszych czasów przetrwało jedynie około tysiąca. Niszczone, grabione jako zabytki narodowej kultury i ostoja polskości dogorywały w powojennej rzeczywistości. Niewielki już procent tej ocalałej resztki narodowego dziedzictwa zachował się w swojej pierwotnej postaci. Jeszcze mniejszy odsetek zyskał właściwych gospodarzy, dzięki którym dawne dwory i pałace wróciły lub wracają do swej świetności.

W październiku 1998 roku - w trosce o zachowanie dawnych tradycji oraz charakteru tego miejsca jako ośrodka kulturowego i oświatowego, integrującego twórcze środowiska naukowe ze społecznością lokalną - Zespół Pałacowo-Parkowy w Młoszowej stał się własnością Akademii Ekonomicznej im. Karola Adamieckiego w Katowicach.