prof. zw. dr Marian Frank

ur. 7.04.1910, Sosnowiec; zm. 16.09.1979, Monachium (Niemcy); studia: Wyższa Szkoła Handlowa w Warszawie (WSH Warszawa) 1928–1932, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie (SGH Warszawa) – mgr nauk ekonomiczno-handlowych 1935; stopnie i tytuły naukowe: dr – SGH Warszawa 1938, docent – 1954, profesor nadzwyczajny – 1958, profesor zwyczajny  1968; dyscyplina naukowa: rachunkowość kopalniana, analiza działalności gospodarczej, ekonomika i organizacja przedsiębiorstw; zatrudnienie w WSNSG/PWSAG/WSE: 1946–1971; stanowiska: profesor kontraktowy, zastępca profesora, docent, profesor; funkcje: rektor 1956–1958, kierownik – Katedra Rachunkowości 1955–1957, kierownik – Katedra Ekonomiki Przedsiębiorstw Przemysłowych 1958–1969, kierownik – Zakład Ekonomiki Pracy i Polityki Społecznej (Instytut Organizacji Pracy i Zarządzania, Wydział Przemysłu) 1969–1971; inne miejsca pracy: Kopalnia Węgla Kamiennego „Silesia” w Dziedzicach – księgowy 1932–1937, Zarząd Dóbr Przemysłowych ks. Pszczyńskiego w Katowicach – księgowy, kierownik wydziału majątku trwałego 1937–1939, Dyrekcja Generalna Kopalń „Wspólnoty Interesów” w Katowicach – kierownik rachunkowości kopalnianej 1939, Zakłady „Elektro” w Łaziskach Górnych – kierownik działu finansowo-administracyjnego 1945–1946, Centrala Zbytu Produktów Węglowych w Katowicach – zastępca dyrektora finansowego 1946–1948, Centralny Zarząd Przemysłu Węglowego w Katowicach (CZPW Katowice) – zastępca naczelnego dyrektora ds. administracji 1948–1950, Instytut Pracy w Warszawie – organizator i dyrektor 1961–1968, Uniwersytet Warszawski (Katedra Polityki Społecznej) – kierownik 1971–1977, Uniwersytet Warszawski (Instytut Dziennikarstwa i Nauk Politycznych) – profesor 1977–1979; publikacje: ogółem – ok. 250, ważniejsze publikacje: „Odpisy na stałe aktywa przedsiębiorstwa produkcyjnego (amortyzacja)”, Katowice, [b.w.], 1938; „Rachunkowość kopalń węgla”, Katowice, [b.w.], 1949; „Analiza bilansów i sprawozdawczość przedsiębiorstw przemysłowych”, Kraków, PWN, 1952; „Ekonomika przemysłu i ekonomika  socjalistycznego przedsiębiorstwa przemysłowego”, Katowice, Wydaw. „Śląsk”, 1959 [Wyd. 2. 1961]; „Ekonomika przemysłu”, Katowice, Wydaw. „Śląsk”, 1962; „Organizacja przedsiębiorstwa przemysłowego”, Pr. zbior. pod red. M. Franka. Katowice, WSE, 1964; „Przemysł węglowy w Polsce Ludowej. Organizacja i zarządzanie”, Katowice, Wydaw. „Śląsk”, 1965; „Organizowanie narad i konferencji”, Warszawa, Wydaw. CRZZ, 1966; „Komunikowanie się w praktyce przedsiębiorstwa”, Warszawa, Wydaw. CRZZ, 1970; „Elementy polityki personalnej w zakładzie pracy”, Warszawa, KiW, 1971; „Kierowanie aktywizujące w przedsiębiorstwie”, Warszawa,  Wydaw. CRZZ, 1973 [Wyd. 2. 1978]; „Planowanie społeczne w przedsiębiorstwie”, Warszawa, PWE, 1978; liczba wypromowanych doktorów: 20; liczba wypromowanych magistrów: ok. 300; przynależność do: Polskie Towarzystwo Ekonomiczne (PTE) – członek 1949–1979, prezes Oddziału PTE w Katowicach 1953–1964, członek Zarządu Głównego PTE 1956–1962, Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa (TNOiK) – prezes 1964–1968, Towarzystwo Wolnej Wszechnicy Polskiej (TWWP) – wiceprezes ds. nauki 1973–1979; inne: udział w wojnie we wrześniu 1939, ranny; Konferencje Wiślańskie PTE – twórca i organizator 1957–1968; członek: Rady Techniczno-Ekonomicznej przy Ministerstwie Górnictwa i Energetyki, Naukowej Rady Statystycznej przy Głównym Urzędzie Statystycznym, Komitetu Problemów Pracy i Polityki Społecznej Polskiej Akademii Nauk (PAN), Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN.