Polska Komisja Akredytacyjna (PKA) została powołana jako Państwowa Komisja Akredytacyjna  1 stycznia 2002 r. na podstawie art. 38 ust. 1 – znowelizowanej 20 lipca 2001 r. – ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385, z późn. zm.).

Polska Komisja Akredytacyjna jest niezależną instytucją działającą na rzecz zapewniania i doskonalenia jakości kształcenia.

Podstawowymi celami działań Komisji są: dbałość o spełnianie standardów jakościowych przyjętych dla szkolnictwa wyższego, nawiązujących do najlepszych wzorców obowiązujących w europejskiej i globalnej przestrzeni edukacyjnej, oraz wspieranie uczelni publicznych i niepublicznych w procesie doskonalenia jakości kształcenia, a także budowania kultury jakości.

Nadrzędną wartością, którą Polska Komisja Akredytacyjna kieruje się w swoich pracach, jest dobro społeczne, ponieważ jakość i efektywność kształcenia w istotny sposób przyczyniają się do rozwijania kapitału intelektualnego i budowania społeczeństwa obywatelskiego.

Polska Komisja Akredytacyjna realizuje swoją misję poprzez dokonywanie obligatoryjnych ocen programowych oraz formułowanie opinii o wnioskach dotyczących nadawania uprawnień do prowadzenia studiów. Troską Komisji jest to, by jej opinie i oceny oraz zalecenia i rekomendacje pozostawiały szerokie pole dla autonomicznych inicjatyw promujących innowacyjność procesu dydaktycznego oraz wysoką kulturę jakości kształcenia.

Akredytacja jest najważniejszą metodą oceny jakości kształcenia w szkołach wyższych.
Jej celem jest potwierdzenie, czy uczelnia bądź program spełniają standardy jakości kształcenia określone przez instytucję akredytującą oraz uruchomienie w uczelni mechanizmów podnoszenia tej jakości. Każda akredytacja zawiera w sobie dwa elementy: samoocenę przygotowaną przez szkołę oraz wizytację Zespołu Oceniającego powołanego przez Komisję Akredytacyjną, która podejmuje decyzję o przyznaniu lub odmowie akredytacji.

Uchwały Prezydium PKA zawierające oceny programowe akredytowanych kierunków: