O Balu

Bal Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach jest wydarzeniem organizowanym w ramach obchodów Święta Uczelni. Uczestniczą w nim studenci, wykładowcy, absolwenci, pracownicy i Przyjaciele Uczelni. Każda kolejna edycja przyciąga coraz większą grupę zainteresowanych.

Tegoroczny Bal organizowany był w konwencji agenta Bonada, co dało się zauważyć zarówno w wystroju sali balowej, stylizacjach gości, jak również w tematyce występów artystycznych.

Otwarcia Balu dokonali Prorektor ds. Edukacji i Współpracy z Zagranicą prof. dr hab. Wojciech Dyduch, Prezydent Miasta Katowice Marcin Krupa oraz Przewodniczący Parlamentu Studenckiego, Marek Adamczyk, a uroczysty toast wzniósł JM Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, prof. dr hab. Leszek Żabiński.

Jak przystało na bal, gości do tańca porwała Orkiestra Rozrywkowa KHW S.A. KWK „Mysłowice-Wesoła” Happy Big Band oraz ich soliści. Było szpiegowsko i tanecznie, ale nie zabrakło również tradycyjnego poloneza Wojciecha Kilara znanego z "Pana Tadeusza", którym rozpoczęliśmy VIII Bal.

Swoim występem gości oczarowali artyści z Teatru V6 z Łodzi nawiązującym do ostatniej z serii filmów o brytyjskim agencie.

Podczas Balu miało miejsce także uroczyste ogłoszenie wyników Plebiscytu "Złote Pióro", a o północy na salę wjechał tort przygotowany specjalnie na tę okazję w stylu szpiegowskim, który podzielili: JM Rektor prof. dr hab. Leszek Żabiński oraz Prezes Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, Piotr Wojaczek.

Dziękujemy wszystkim zaangażowanym w tworzenie tego wydarzenia. Bal 008 już za nami i już nie możemy doczekać się już jego kolejnej odsłony.

Balowy savoir-vivre

Bez broni na bal

Bal jest uroczystym, eleganckim wydarzeniem, na którym wszyscy mają dobrze się bawić i czuć bezpiecznie. Już w dawnych czasach goście uczestniczący w takim wydarzeniu swoją broń pozostawiali przed wejściem na salę balową.

Wszystkie agentki i wszystkich agentów wybierających się na Bal 008 prosimy o pozostawienie broni w domu, a także wszystkiego, co ją imituje.

Zasada sześciu ukłonów

Jeżeli mężczyzna chce poprosić kobietę do tańca, najpierw kłania się w pierwszym rzędzie jej partnerowi przy stole (powinien on siedzieć z jej lewej strony), pytając się o to, czy może z nią zatańczyć np. – „Czy Pan pozwoli?” (mężczyzna, do którego pytanie zostało skierowane powinien pamiętać o tym, że jest to pytanie retoryczne). Następnie kłania się kobiecie, pytając ją o zgodę. Jeżeli jest to jego żona lub osoba bliska, można użyć formuły „zatańczymy?”; w innych wypadkach należy zapytać: czy mogę Panią prosić (do tańca)?. Jeżeli mężczyzna nie zna kobiety, przedstawia się jej w momencie, gdy ona wstanie. Przed rozpoczęciem tańca kłania się jej powtórnie. Kłania się jej również po zakończeniu tańca i po odprowadzeniu na miejsce. Wreszcie na koniec kłania się jej partnerowi przy stoliku. Uwaga: mężczyzna nie całuje kobiety w rękę ani wtedy, gdy ją prosi do tańca, ani wtedy, gdy ją odprowadza do stolika.

O stroju na bal

Strój na Bal nie może być zwyczajny, powinien sprawić, że poczujemy się wyjątkowo, elegancko i dystyngowanie. Na balach obowiązują stroje wieczorowe.

Co znaczy strój wieczorowy?

Strój wieczorowy (black tie) oznacza, że:

Panowie powinni przyjść w smokingach i białych koszulach lub garniturach. W przypadku garnituru należy pamiętać o tym, by był on w ciemnych kolorach: czarnym, ciemnoszarym, granatowym, bez wzorów. Do tego biała koszula z rękawami odpowiedniej długości i spinkami w mankietach oraz krawat bądź muszka.

Panie w wyborze sukni mają większą dowolność, mogą wybrać wieczorową lub balową. Suknia wieczorowa do samej ziemi, może być z rękawami lub bez, z odkrytym dekoltem. Suknie balowe są bardziej zdobione, również długie do ziemi, bez rękawów. Kolorystyka i fason podyktowane są panująca modą.

Panie zachęcamy do zwrócenia się ku eleganckim, długim sukniom, które sprawią, że będą czuły się jak damy, a panów do wzięcia przykładu z agenta służb specjalnych brytyjskiej królowej.

O polonezie

Ważnym punktem, który już dawno wpisał się w tradycje Balu Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, jest polonez. Pierwsze wzmianki o tańcu w rodzaju poloneza pochodzą z drugiej połowy XVI i początku XVII wieku. Pierwowzorem poloneza był taniec pieszy pochodzenia ludowego, który z biegiem czasu stał się znany wśród wszystkich warstw społecznych naszego kraju i otrzymał nazwę "taniec polski". Od ludu taniec ten przejęły zaścianki szlacheckie, a stamtąd polonez trafił na dwory magnatów i królów polskich. Jest on tańcem uroczystym, dostojnym, charakteryzującym się posuwistością, okazałością oraz dostojnym nastrojem. Tańczony był (i nadal jest) podczas ważnych uroczystości, najczęściej na rozpoczęcie balu. Otwiera się nim zwykle reprezentacyjne zabawy i bale, a często także widowiska. Tańczy się go spokojnie, płynnie, ale nie bez pewnej dynamiki, przejawiającej się zarówno w postawie tańczących, godnej, "wysokiej", jak również przyśpieszonym wydłużeniu pierwszego kroku czy w zdecydowanych, choć opanowanych gestach rąk tancerza. Tak więc godność, płynność, elegancja, a przy tym pewna, jakby przytłumiona wytwornością, dynamika są cechami charakterystycznymi tego tańca. Od połowy XVII wieku polonez zyskał miano tańca narodowego. Pierwszym znanym kompozytorem polonezów był Michał Kleofas Ogiński, który wprowadził formę poloneza z częścią środkową o nazwie Trio. Twórcą najwybitniejszych stylizacji polonezowych w muzyce był Fryderyk Chopin. W zależności od regionu, w którym był tańczony, polonez znany był pod różnymi nazwami: "taniec polski", "chodzony", "pieszy", "łażony", "wolny", "powolny", "powolej", "okrągły", "starodawny", "staroświecki", "chmielowy", "gęsi", "wielki". Nazwa polonez pojawiła się dopiero w latach trzydziestych XVIII wieku jako nazwa francuska - polonaise.

opis pochodzi ze strony: www.zoltowscy.org.pl/kwartalnik/50/sylwester.html